Og svo kom stríð og svo kom her. Og svo kom friður og enn meiri her. -Megas

Sektarkennd

2009-12-10T11:34:00.001Z

Hann fann fyrir örlitlum sting þegar hann pissaði um moguninn. Líklega stafaði það af því að hann hafði sofið með uppbretta forhúð sem hann gerði alla jafna ekki. Venjulega eftir ríðingar þá renndi hann forhúðinni upp áður en hann fór að sofa. Þannig hafði það alltaf verið því hann var ekki umskorinn og því var kóngurinn viðkvæmur fyrir áreiti.

Þegar hann var búinn að pissa þá renndi hann forhúðinni aftur upp á kónginn með erfiðismun. Hann var þurr og hrjúfur viðkomu. Þó þetta væri sárt þá bætti það úr sök að kóngurinn var dofinn eftir að hafa sofið berskjaldaður á snjáðum bómullarrúmfötunum.

Hún var enn sofandi þegar hann kom af klósettinu inn í herbergið. Klukkan var ekki nema átta um morguninn og hann fann að hann var enn örlítið drukkinn. Hann klæddi sig í náttbuxurnar, settist í hægindastólinni sinn og kveikti sér í sígarettu. Hún rumskaði ekki. Annaðhvort var hún sofandi eða þóttist sofa. Hann gat ekki gert upp við sig hvort hún var að þykjast eða ekki. Á borðinu við hliðina á hægindastólnum stóð óopnaður bjór. Eitt augnablik velti hann því fyrir sér hvort að hann ætti að takast á við þynnkuna sem var í vændum eða að eða nota hinu einu sönnu forvörn, afréttarann. Hann var ekki vanur því að bjóða fólki birginn, hvað þá þynnkunni.

Þessar mínútur sem hann sat og reykti fyrstu sígarettu dagsins, með dofinn tittlinginn, velti hann fyrir sér atburðum gærkvöldsins. Í fyrstu mundi hann brot út samtölum, barinn sem hann var á og svo lyktina. Þessa megnu reykingarlykt sem myndast á börum á föstudagskvöldum þegar allir keðjureykja. Líka fólkið sem reykir ekki alla jafna. Hann mundi eftir að hafa kastað upp á salerninu eftir að hafa drukkið tekílastaup, þvegið sér í framan og farið beint aftur á barinn og pantað sér annan bjór.

Smám saman pússlaði hann saman meginatburðum næturinnar í skikkanlega tímaröð. Hann mundi óþægilega vel eftir göngunni heim með stelpunni sem nú lá sofandi, eða ekki, í rúminu fyrir framan hann. Þó mundi hann varla eftir samförunum sjálfum. Einhvernveginn vissi hann að hún átti ekki heima þar, hvorki í eiginlegum né óeiginlegum skilningi enda þótt hún hefði verið viljug og hann hafi ekki þurft mikla fagurgala eða sannfæringakraft til að fá hana inn á herbergið með sér. Þetta var ljótt, vont og illt. Hann vissi vel að hún átti barn og eiginmann sem voru á Íslandi í heimsókn.

Við þessar hugrenningar brann sígarettan út og hann tók hennar hinsta smók. Bjórinn á borðinu var volgur og óaðlaðandi. Hann vissi að hann átti nokkra kalda bjóra inni í eldhúsi en hann hætti sér varla þangað. En fokkitt. Hann tiplaði á tánum framhjá rúminu þar sem stelpan þóttist sofa, því hann vissi að fólk sefur aldrei á ókunnugum stöðum án þess að hafa örlitla meðvitund, greip varlega í hurðarhúninn og opnaði hurðina með jöfnu átaki og brosti, því nýlega hafði hann smurt hjarirnar með WD-40 því í þeim ískraði. Á leiðinni inn ganginn fann hann sjampólykt úr einu herberginu, ilm af reykelsi úr öðru og svitalykt úr því þriðja. Þegar hann renndi lyklinum inn í skráargatið í sameiginlega eldhúsinu á stúdentagörðunum óskaði hann sér að enginn væri þar inni. Sérstaklega enginn með ilmandi nýþvegið hár að borða múslí með ferskum, nýskornum ávöxtum og heilbrigt bros. Hann óskaði sér að hann fengi bara að vera í friði frá hvunndeginum. Hann var í náttbuxum, bol sem angaði af tóbaksreyk og með stóra bauga, á leið inn í sameiginlegt eldhús á laugardagsmorgni klukkan átta að ná sér í bjór vegna þess að hann nennti ekki að horfast í augu við raunveruleikann.

Sem betur fer var eldhúsið mannlaust. Inni í hans hillu í ísskápnum lágu sex bjórar á hliðinni. Hann tók þrjá þeirra út og skrúfaði svo frá krananum, tók klakabox úr frystinum, setti nokkra klaka í glas og fyllti með vatni. Því næst setti hann bjór í sitthvorn rassvasann á náttbuxunum og hélt á vatnsglasinu og síðasta bjórnum í höndunum á leið inn í herbergið sitt.

Hann kom eins hljóðlega inn í herbergið og hann fór úr því og þakkaði enn og aftur fyrir að gangurinn var mannlaus. Vatnsglasið lagði hann á borðið við hliðina á rúmin og við hliðina á því setti hann spjald með verkjatöflum. Svo lét hann sig síga í hægindastólinn og opnaði bjórflöskuna varlega með kveikjaranum áður en hann tendraði aðra sígarettu. Hún virtist ekki rumska.

Bjórinn gekk vel niður enda var hann ískaldur. Hann minntist fyrsta afréttara síns. Þá var hann sextán ára, ný orðinn lögráða, á Þjóðhátíð í Eyjum. Þar var hann með vinum sínum sem voru nokkrum árum eldri og hann dáðist af þeim meðan þeir svolgruðu í sig volgum bjórnum, daginn eftir fyrsta kvöld hátíðarinnar, meðan hann kúgaðist við hvern sopa. En hann lét það ekki á sig fá og kláraði bjórinn og fékk sér annan til. Þá áttaði hann sig á möguleikum afréttarans. Það var eins og að mórall gærkvöldsins hyrfi meir og meir með hverjum sopanum og möguleikar komandi kvölds opnuðust í sama hlutfalli. Akkúrat þannig leið honum nú. Hann ákvað að hætta að pæla og láta hugann reika.

Hann hugsaði um konuna sem sá Jesú á ristaðri brauðsneið og bauð hana upp á e-bay; konuna sem skar typpið af manninum sínum eftir að hann nauðgaði henni og hún henti því út í buskann, aðeins svo það fyndist aftur og yrði saumað á hann svo hann gæti orðið klámmyndastjarna; Jósef Frizl; Adolf Hitler; morðið á Guðmundi Kamban og Júróvisjón. Hugrenningarnar sem verða til þegar þynnkan og afréttarinn mætast á miðri leið eru yfirleitt óhlutbundnar.

Þegar hann var hálfnaður á næsta bjór nuddaði hjásvæfan stírurnar úr augunum, dró sængina yfir ber brjóstin og bauð góðan daginn. Þegar hún sá hélað vatnsglasið brosti hún, tók tvær verkjapillur úr spjaldinu og kyngdi þeim með gúlsopa. Því næst fálmaði hún í rúminu eftir nærbuxunum sínum og fór í þær undir sænginni áður en hún bað hann um sígarettu sem hann gaf henni fúslega. Þau brostu hvert til annars en sögðu fátt. Til að létta andrúmsloftið setti hann músík á fóninn meðan hún afsakaði sig á klósettið. Í millitíðinni kláraði hann úr öðrum bjórnum og opnaði þann þriðja. Þegar hún kom aftur inn í herbergið sá hann hana standa fyrir framan sig í engu öðru en litlum nærbuxum. Hún hafði gullfallegan líkama enda þótt hún væri móðir, en brjóstin voru nokkuð sigin. Hún spurði hann hvort hann væri byrjaður að drekka aftur og hann játti því með skömmustusvip og spurði, meira í gríni en í alvöru, hvort hún vildi ekki bjór. Honum til mikillar undrunar sagði hún já og útskýrði að kallinn og barnið kæmu ekki til baka fyrr en í næstu viku, hún væri frjáls þangað til. Hann fór aftur inn í eldhús og sótt hina þrjá bjórana.

Þegar hún var búin með hálfan bjór var hann orðinn ölvaður. Þau sátu saman í hinum mestu makindum, hún á rúmbríkinni og hann í hægindastólnum og spjölluðu um gærköldið og luku við hálfkláruð samtöl gærkvöldsins þegar hún tjáði honum að samtöl væru ekki það eina hálfkláraða við gærkvöldið. Hann hefði eiginlega verið of fullur til að ríða lengi og því drapst hann áfengisdauða skömmu eftir að ríðingarnar hófust. Hann seig upp úr hægindastólnum og þegar hann lagðist við hlið hennar í rúminu fann hann fyrir því að hann hafði aftur fengið tilfinningu í tittlinginn.

Hann kvaddi hana með engu öðru en píku fulla af brundi, fyrirheitum um komandi kvöld og ósannfærandi kossi áður en hann fór á klósettið og fann þá fyrir enn meiri sting í þvarásinni og bölvaði fyrrverandi hjásvæfum í hljóði. Einn í framandi landi með ókunnri stelpu og ókunnan sting í þvagrásinni.

Ljósabekkir bannaðir fyrir árið 2027?

2009-11-11T12:25:00.002Z

Ljósabekkir verði bannaðir innan átján.

Þetta...

2009-11-04T12:59:00.001Z

... er bara fyrir þig Aggi minn!

Getraun - hverjir eru thessir thrifarar?

2009-02-21T16:16:00.002Z

Rassgat i beinni

2008-12-28T17:52:00.001Z

Tvöfaldur benzin i cola

2008-12-28T16:52:00.002Z

Óþolinmóði embættismaðurinn

2008-12-28T11:15:00.002Z

Sjö námsmenn erlendis fá neyðarlán, um 100 umsóknum var vísað frá. Þeir sem fengu lánin eru einungis þeir sem hafa aðrar tekjur en sjálf námslánin sem hafa skerst. Semsagt, þeir sem lifa á námslánunum einum saman eiga ekki möguleika á því að fá neyðarlán - aðeins þeir sem hafa einhvers konar bætur eða aðrar tekjur.

Klámbúllufastagesturinn og bæjarstjórinn íturvaxni, Gunnar I. Birgisson, er stjórnarformaður LÍN. Ég vona að næst þegar hann fellur í trans hjá nafna okkar í Krossinum frelsist hann frá þeim illu árum sem andsetja hann og hann finni jólaandann.

Ætli bæjarstjórinn sé mjög óþolinmóður þegar erlendu dansmeyjarnar glenna klofið framan í hann?

Easy Rider

2008-12-25T09:59:00.002Z

Ég vaknaði glaður í morgun eftir epískt aðfangadagskvöld í Kristjaníu. Þar sem þetta er letidagur ákvað ég að seilast í box með 100 dvd-diskum sem félagi minn lánaði mér. Easy Rider varð fyrir valinu. Þegar ég sá atriðið þar sem Jack Nicholson fær sér fyrsta sopa dagsins ákvað ég að fara inn í eldhús og ná mér í ískaldan jólabjór.

Gleðilegt jólafrí öll saman og munið orð skáldsins Páls Ólafssonar:

Betra er en bænargjörð,
brennivín að morgni dags.

Hér er hið eftirminnilega atriði:

Rannsóknarefni

2008-12-22T22:40:00.001Z

Það verður mjög áhugavert að skoða hjá Þjóðskrá eftir eitt ár hversu mörg sveinbörn verða skýrð Jón Ásgeir og Björgólfur á árinu 2009.

Alvarlegur

2008-12-12T04:01:00.000Z

Smáauglýsing

2008-12-10T15:33:00.002Z

Ath! Allir tilvonandi gjaldþrota flatskjáreigendur.

Rafmagn og hiti til leigu.
Íbúð ekki innifalin.

Áhugasamir sendi umsókn á postur@for.stjr.is
Frekari upplýsingar á stjr.is

Stjórn Íbúðarlánahússjóðsins

Tígrisdýr

2008-12-06T16:40:00.000Z

Arngrímur á afmæli!

2008-11-01T07:57:00.003Z

Minn kæri vinur Arngrímur Vídalín á afmæli í dag. Þar sem ég er ekki á landinu treysti ég því að vinir mínirJón Örn Loðmfjörð og Oddur Sigurjónsson geri honum glaðan dag.

Brandari bókmenntafræðingsins

2008-10-29T21:09:00.000Z

EXISTA í tilvistarkreppu.

Fokking fáninn

2008-10-26T00:47:00.004Z

Ég hvet til brota á heimskulegum fánalögum!

Þetta er gott pönk:

Væri ekki tilvalið að kasta þessum á bálið í leiðinni:

Ertu ekki að fokking kidda mig?

2008-10-16T19:16:00.001Z

Operation Einstein!!!

Það litla álit sem maður hafði á löggunni er nú orðið að engu. Kommon! Operation Einstein!? Give me a break.

Skáldið Geir

2008-10-10T17:23:00.001Z

Geir Haarde sýnir á sér nýja og ljóðræna hlið með hjálp snillingsins Lomma:

Kjánaprikin klúðra enn

2008-10-09T19:47:00.000Z

Þarna var Brown að ávarpa ákveðinn vettvang

Sagði Geir Haarde um viðtal við Gordon Brown á Sky-fréttastofunni. Síðast þegar ég vissi sendi Sky út um allan heim. Auðvitað má skilgreina alla jarðkringluna sem ákveðinn vettvang.

Ef Kaupþing og Glitnir hafa verið að dæla peningum frá Bretlandi og til Íslands (eða annað) á undanförnum dögum finnst mér sjálfsagt að Bretar beiti hryðjuverkalögum til að stöða þann gjörning.

Dýralæknirinn svitnaði eins og svín þegar hann laug blákalt framan í þjóðina í viðtalinu í Kastljósinu. Ég tek orð Darling fram yfir hans.

Vitskert samfélag

2008-10-08T18:33:00.001Z

Það eru pólskipti. Óskabörn þjóðarinnar steypa óskaforeldrum sínum, börnum þeirra og niðjum í skuldir um ókomin ár. Að hugsa sér. Þeir sem voru svo góðir við okkur og við svo góð við þá á meðan allt lék í lyndi. Þeir klipptu á borða og gáfu listamönnum ölmusu. Við kusum þá menn ársins og dáðumst að þeim í glanstímaritum.

Verðum við að steini ef við lítum um öxl? Sjálfur hef ég takmarkaðan áhuga á að líta við. Ekki það að ég sé hræddur við að verða að steini, mér líkar einfaldlega ekki sú sjón sem blasir við mér í baksýnisspeglinum. Borðaklippingarnar og glanstímaritin fóru alltaf í taugarnar á mér.

En hvernig líður lítilli hræddri þjóð þegar ædolin þeirra leggjast á hliðina og gefast upp (og hreinlega gufa upp í sumum tilvikum)?

Við erum stödd í miðri hringiðu siðrofs. Það veit ekki á gott en er óumflýjanlegt. Það er ekki að ástæðulausu að áfallahjálp sé í boði í neyðarskýlum því mannskepnan hefur tendens til að farga sér frekar en ella í svona umhverfi og við svona aðstæður. Það er ekkert nýtt og breytist seint. Eins sterk og við erum með byrinn í bakið þá erum við jafn veik í mótlæti. Margir hafa bent á að þessi skellur hafi verið nauðsynlegur og í raun heilbrigður. Samfélagið var vitskert og því auðsýnt að syndaflóð er þarft. Dyggðir eins og nægjusemi, aðgát og yfirvegun þóttu púkó og óþarfar. Við lifðum í lygi og vissum það flest sjálf enda kemur ástandið í dag okkur ekki jafn mikið á óvart og við viljum vera láta.

En við lærum ekkert nýtt af þessu. Við lærum aldrei neitt. Samfélagið verður alltaf vitskert. Það eina sem við getum gert er að flýja samfélagið. Helst langar mig að arka út í óbyggðirnar með ekkert nema nauðsynjar og gítarinn á bakinu og lifa af landinu.

Munum bara að elska hvert annað og að endingu læt ég fylgja með orð skáldsins Eddie Vedder:

Baunirnar sögðu mér til syndanna

2008-10-04T10:52:00.003Z

Það er áhugavert að tala við Dani um íslenska efnahagsundrið í dag. Vissulega eru þeir fullir samúðar í okkar garð en stemmningin er svolítið I told you so!

Hætt við að hætta, komin inn úr sólinni

2008-10-02T02:29:00.007Z

Eiginfjárstaða mín er frekar slæm. Skuldir mínar eru meiri en eignirnar. En það er nú kannski engin furða vegna þess að eignir mínar eru harla litlar. Fyrir utan tvær ferðatöskur sem eru hér í stofunni hjá félaga mínum, þar sem ég sef á sófanum og bækurnar mínar sem eru heima hjá Kára (vona að þú sért ekki farinn með þær á haugana Kári minn).

En ég örvænti ekki. Um næstu mánaðarmót fæ ég útborgað í dönskum krónum og er því slétt sama og sef rólegur í bili. En þangað til lifi ég eins og munkur. Nema hvað að ég mun eflaust rúkna mér og drekka bjór. Og ástunda annarslags óskunda sem munkar gera ekki að öllu jöfnu.

######

Fyrirsögin er ætluð sem blogghvatning til KST.

Ég er hætt, farin út í sólina

2008-09-27T19:27:00.000Z

Ríðum hvert öðru

2008-09-21T03:49:00.000Z

Fleetwood Mac

Abba

The Mamas and the Papas

Ég er að fíla lúkkið: "hey! af hverju ríðum við ekki öll hvert öðru og meikum samt nokkur ár saman í hljómsveit og verðum ódauðleg".

Mér finnst þessar hljómsveitir nokkuð svalar.

Sjálfsfróun

2008-09-20T19:16:00.004Z

Ef ég væri blaðamaður myndi ég hringja í tíu trúarnöttara og óska álits þeirra á sjálfsfróun.

Ég þykist nokkuð viss um að allavega Gunnar í Krossinum og biskupinn séu frekar á því að menn eigi ekki að flengja apann og konur ekki að hrista rottuna.

"Drullast burt Kristinn. Fokking sandnegrasleikja."

2008-09-19T16:46:00.005Z

Ungir frjálslyndir hvetja Kristinn H. Gunnarsson til að segja af sér þingmennsku. Neðst í yfirlýsingunni stendur:

Fyrir hönd Ungra frjálslyndra

Viðar Guðjohnsen
Formaður Ungra frjálslyndra

Þetta þykir mér dálítið sérkennilegt. Þessi yfirlýsing er í nafni Ungra frjálslyndra og því alger óþarfi að formaðurinn þurfi sérstaklega að skrifa undir og minna á nafn sitt. Annað hvort er hann einn í þessum samtökum eða þá er hann með annarlega komplexa. Annað þarf þó ekki að útiloka hitt.